сцэнарыі святаў на беларускай мове

Свята апошняга званка

Сцэнар выпускнога свята школы-інтэрната

Гучыць мелодыя песні "Школьные годы", вядучыя падыходзяць да мікрафонаў.

Вядучая.
Тут жаўранкі вяртальныя смяюцца.
Звініць званок над борам выпускны,
Настаўнікі са школай застаюцца
Удумлівей ад кожнае вясны.

А вы ў адлёт, сустрэча будзе святам,
Журботлівым здзіўленнем не ў пару,
Сівее наш настаўнік, праменячы юнацкую іскру.

Пазвоньвае камель, ракі падкова...
Здаецца бор ваш затрубіў у рог...
Ідзе урок, прасвечваецца школа,
Наперадзе усіх вашых дарог.


Вядучы. А зараз запрашаем галоўных віноўнікаў нашага свята заняць сваё пачэснае месца на сцэне.

Гучыць марш, на сцэну падымаюцца выпускнікі у суправаджэнні сваіх выхавальнікаў, вітаючы іх усе хлопаюць у далоні

Вядучы. Добры дзень, дарагія выпускнікі, паважаныя настаўнікі, бацькі, сябры! У жыцці кожнага чалавека ёсць падзеі , якія назаўсёды застаюцца у памяці. Такой падзеяй, безумоўна, з’яўляецца свята развітання са школай.

Вядучая. Для многіх з вас школа стала месцам першых радасцяў, першых хваляванняў, першага сяброўства, першага кахання, першага натхнення.

Вядучы. Шпарка, вельмі шпарка прабеглі 9 школьных гадоў.
Дзевяць год ...здаецца мала,
Як успамінаў многа
Пра школьныя дарогі
Памяць захавала.

Вядучая. І ў кожнага з вас у памяці застаецца 1 верасня......года, калі вы такімі маленькімі пераступілі парог школы і вялі вас у гэты дзень вашыя першыя настаўніцы: (імёны настаўніц)

Вядучы.
Яна стаіць перад табой,
Спакойная жанчына,
З ледзь-ледзь прыкметнай сівізной
І строгімі вачыма.

Яна наш першы капітан,
Ў жыццё з ёй адплывалі,
То Волга – Дон, то акіян
Мы з ёю адкрывалі.

І любіш ты, як ён, як я,
Жанчыну ў строгім плацці.
Яна – настаўніца твая.
Твая другая маці.

Вядучая.
Вы іх пазналі? Паглядзіце...
Стаяць тут вашы першаклашкі!
Андрэйкі, Колі, Лёні,
Дзімы Сяргейкі і Наташкі...

Дзеці.
Мы вас заўсёды ўспамінаем
Такою роднай і знаёмай.
Было, як з мамай, добра з вамі,
А ў школе мы былі як дома.

Вядучы. Слова даецца першай настаўніцы (...).

Вядучая.
Так хацелася б спазніцца
На званок даўно не першы.
Выпускнік і выпускніца!
Вам сягодня – песні, вершы.

Кожны тут вітаць вас рады
У святочны дзень вясёлы.
Слова з цёплаю парадай
Скажа вам дырэктар школы!

Калі ласка Дзмітрый Анатольевіч. ( гаворыць дырэктар)

Вядучы.
Пачуццяў зычлівых чашу і дыханне вясны – красуні, І любоў, і удзячнасць нашу, мы дырэктару адрасуем.

Дзеці.
Мы вам жадаем: такім назаўжды заставайцеся!
Вы нізашто і ніяк не мяняйцеся!


Прыміце ад нас музычны падарунак.

Уручаюцца кветкі, гучаць словы на мелодыю песні “Ваше благородие”

Ах, высакароднасць, дарагі дырэктар,
Нашай установы вы амаль што рэктар.
Вы не плачце ў голас, не дзіця ўжо вы,
Слухайце аповед аб нашае любві.

Ах, высакароднасць, кіраўнік любімы,
Развітацца з вамі мы не маем сілы.
Помніць будзем ўсюды - самы лепшы вы.
Слухайце ж аповед аб нашае любві.
Помніць будзем ўсюды - самы лепшы вы.
Помніце ж і вы нас дырэктар дарагі.

Вядучая.
Разам з намі і завуч маркотны,
Так бывае у хвілі разлук.
Вы – дарадчык сям’і нашай школьнай
Вы – наш мудры настаўнік і друг.

Вядучы.
Пачуццяў нерастрачаных кубак,
І сапраўдны подых вясны,
І адданасць і шчырасць нашу
Адрасуем завучам мы!


Называецца імя завуча, прыміце ад нас музычны падарунак.

Уручаюцца кветкі